گلکسی Tab A9، جدیدترین تبلت اقتصادی، محصولی قابل توجه و فراتر از انتظار

گلکسی تب A8 از همون اول یکی از محبوب‌ترین تبلت‌های اقتصادی بازار بود، برای همین سؤال اصلی اینه که آیا سامسونگ می‌تونه با گلکسی تب A9 هم موفقیتش رو تکرار کنه یا نه؟ این تبلت اندرویدی نسبت به قیمت اولیه نسل قبل، به‌طور محسوسی ارزون‌تر شده، مدل‌های سری A در سال ۲۰۲۳ با صفحه‌نمایش کوچیک‌تر ۸.۷ اینچی معرفی شدن و برای رسیدن به این قیمت اقتصادی‌تر، چندتا افت مشخصات هم دارن. البته سامسونگ یه مدل گلکسی Tab A9+ با نمایشگر ۱۱ اینچی هم معرفی کرده تا کسایی که دنبال تجربه‌ای نزدیک‌تر به گلکسی Tab A8 هستن، دستشون خالی نمونه. در عمل، می‌شه گفت گلکسی Tab A9 بیشتر یه جور A9 مینی یا A9- حساب می‌شه و یه اندازه جدید به این خانواده اضافه کرده، در حالی که Tab A9+ جانشین طبیعی Tab A8 به حساب میاد؛ هرچند این نام‌گذاری طبق معمول خیلی با منطق بازاریابی سامسونگ جور درنمیاد.

نکته: گلکسی Tab A9 حالا جای خودش رو به Galaxy Tab A11 داده. جالبه بدونی اصلاً مدلی به اسم Tab A10 نداشتیم. بررسی A11 به‌زودی منتشر می‌شه، اما هنوز هم می‌تونی Tab A9 رو با قیمت‌های وسوسه‌کننده‌ای پیدا کنی.

.

طراحی و کیفیت ساخت

   . کوچک‌تر و سبک‌تر
   . در سه رنگ مختلف
   . طراحی ساده و مینیمال

با این ابعاد کوچیک‌تر، Tab A9 بیشتر به Tab A7 Lite شباهت داره تا Tab A8. یه تبلت جمع‌وجوره که به‌راحتی می‌شه با یه دست نگهش داشت؛ چیزی شبیه تبلت‌های کلاسیکی مثل Google Nexus 7.

گلکسی Tab A9 فقط ۳۳۲ گرم وزن داره و ضخامتش هم به ۸ میلی‌متر می‌رسه، بنابراین تبلت باریک و خوش‌دستیه و برخلاف خیلی از تبلت‌های اقتصادی، حاشیه‌های خیلی ضخیم و زمخت هم نداره.

از نظر ظاهر و حس کلی، این دستگاه فراتر از چیزیه که با این قیمت انتظارش رو داری. بدنه‌ای عمدتاً فلزی، خطوط طراحی تمیز و ساخت محکم باعث شده کیفیتش از خیلی از رقبای هم‌قیمت بالاتر باشه.

از این نظر، Tab A9 بیشتر به یه رقیب برای iPad mini شبیهه تا یه تبلت ارزون‌قیمت. رنگ سرمه‌ای یا Navy که اینجا می‌بینیم هم واقعاً شیکه، البته رنگ‌های نقره‌ای و گرافیتی هم در دسترس هستن.

درباره طراحی ساده و بی‌ادعای دستگاه حرف زیادی نمی‌شه زد، جز این‌که مشخصه بیشتر برای استفاده عمودی طراحی شده؛ دکمه‌ها روی لبه بلندتر قرار دارن و پورت‌ها، هم USB و هم جک هدفون، روی لبه کوتاه‌تر دیده می‌شن.

البته هر وقت لازم باشه می‌تونی ازش به‌صورت افقی هم استفاده کنی. سامسونگ هم خروجی‌های اسپیکر رو بالا و پایین بدنه قرار داده تا وقتی تبلت رو افقی می‌گیری، اسپیکرها دو طرف باشن و موقع تماشای محتوا صدای استریو بهت بدن.

با این بازه قیمتی، نبود استاندارد ضدآب اصلاً غافلگیرکننده نیست. حتی خیلی از دستگاه‌های گرون‌تر هم چنین قابلیتی ندارن. از طرف دیگه، خبری از حسگر اثر انگشت هم نیست.

البته می‌تونی قفل‌گشایی با تشخیص چهره رو فعال کنی و برخلاف انتظار، عملکردش بد نیست؛ حتی وقتی مستقیم به صفحه نگاه نمی‌کنی هم اغلب قفل رو باز می‌کنه. طبیعتاً از نظر امنیت به پای حسگر اثر انگشت نمی‌رسه، اما این همون مصالحه‌ایه که با این قیمت باید پذیرفت.

.

.

.

صفحه‌نمایش و اسپیکرها

    . نمایشگر ۸.۷ اینچی LCD
    . وضوح Full HD+ با نرخ نوسازی ۶۰ هرتز
    . اسپیکرهای استریو

با توجه به اندازه ۸.۷ اینچی نمایشگر، گلکسی Tab A9 به‌مراتب از Tab A8 کوچیک‌تره و اینجا دوباره همون حس‌وحال جمع‌وجور Tab A7 Lite رو داریم. اگه دنبال تبلت بزرگ‌تری هستی، Tab A9+ با نمایشگر ۱۱ اینچی گزینه‌ایه که می‌شه گفت اندازه کامل‌تری داره.

اینجا خبری از زرق‌وبرق نیست؛ یه پنل LCD معمولی با نرخ نوسازی استاندارد ۶۰ هرتز داریم. البته اگه نرخ نوسازی بالاتر برات مهمه، مدل A9+ با صفحه‌نمایش ۹۰ هرتزی هم وجود داره.

با این حال، کیفیت نمایشگر قابل قبوله. وضوح Full HD+، زاویه دید مناسب و شارپ بودن متن، آیکن‌ها و حتی ویدیوها باعث می‌شه تجربه کلی رضایت‌بخش باشه، هرچند یه مقدار ته‌رنگ آبی کلاسیک تو تصویر دیده می‌شه.

مشکل اصلی که با این نمایشگر داشتم، محو شدن تصویر موقع اسکروله. این همون دردسر همیشگی نمایشگرهای ۶۰ هرتزی ارزون‌قیمته؛ حتی وقتی آروم تو صفحه اصلی Tech Advisor اسکرول می‌کنی، تیترها یه رد شبح‌مانند از خودشون جا می‌ذارن.

یکی از ایرادهایی که به Tab A8 می‌گرفتیم، روشنایی محدودش بود، اما تو Tab A9 روشنایی حدود ۴۵۹ نیت اندازه‌گیری شد که عدد قابل قبولی محسوب می‌شه. این مقدار برای استفاده زیر نور مستقیم و خیلی شدید آفتاب ایده‌آل نیست، ولی تو محیط‌های روشن و بدون نور مستقیم کاملاً جواب می‌ده. برای استفاده داخل خونه هم بیشتر از حد نیاز روشنایی داره.

از پشتیبانی قلم S Pen خبری نیست که با توجه به رده قیمتی کاملاً قابل انتظاره، البته اگه بخوای می‌تونی از قلم‌های اکتیو متفرقه استفاده کنی.

در حالی که Tab A8 و Tab A9+ به اسپیکرهای چهارگانه مجهز هستن، این طراحی کوچیک‌تر و ارزون‌تر فقط به اسپیکرهای استریو بسنده کرده. وقتی تبلت رو به‌صورت افقی دست می‌گیری، اسپیکرها روی لبه‌های کناری و متمایل به بالای بدنه قرار می‌گیرن تا موقع در دست گرفتن، دستت جلوی صدا رو نگیره.

مثل خیلی از بخش‌های دیگه Tab A9، اسپیکرها هم بهتر از انتظار ظاهر می‌شن و نسبت به رقبا در این بازه قیمتی، قدرت و کنترل صدای بیشتری دارن. برای تماشای برنامه‌های تلویزیونی، ویدیوهای آنلاین یا گوش دادن سرسری به موسیقی، کاملاً جواب می‌دن و کار راه‌انداز هستن.

البته این صدا بیشتر برای استفاده شخصیه و نباید انتظار داشته باشی با Tab A9 یه اتاق بزرگ رو برای مهمونی پر از صدا کنه. در عوض، دیدن جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون خبر خوبیه، چون لازم نیست حتماً با هدفون‌های بلوتوثی کلنجار بری؛ مخصوصاً اگه بخوای از این تبلت به‌عنوان یه تبلت مناسب بچه‌ها استفاده کنی، حسابی کاربردیه.

.

.

مشخصات فنی و عملکرد

    . پردازنده MediaTek Helio G99
    . تا ۸ گیگابایت رم و ۱۲۸ گیگابایت حافظه داخلی
    . بلوتوث نسخه ۵.۳

تبلت‌های اقتصادی معمولاً با پردازنده‌هایی از چند سال قبل وارد بازار می‌شن، اما گلکسی Tab A9 از چیپست MediaTek Helio G99 استفاده می‌کنه که مربوط به سال ۲۰۲۲ه و از نظر مشخصات، در حد یه پردازنده میان‌رده قرار می‌گیره؛ چیزی نزدیک به Snapdragon 695 که توی مدل Tab A9+ هم به کار رفته.

لازم نیست خیلی وارد جزئیات فنی بشیم؛ با یه پردازنده هشت‌هسته‌ای طرفیم که سرعت‌های قابل قبولی داره و با لیتوگرافی ۶ نانومتری ساخته شده، یعنی هم مصرف انرژی معقوله هم گرمای زیادی تولید نمی‌کنه.

در مدل پایه، فقط ۴ گیگابایت رم و ۶۴ گیگابایت حافظه داخلی در اختیارت قرار می‌گیره که با این قیمت کاملاً قابل انتظاره. اگه بتونی حدود ۴۰ پوند بیشتر هزینه کنی، نسخه ۸ گیگ رم و ۱۲۸ گیگ حافظه گزینه منطقی‌تریه و واقعاً ارزشش رو داره. با این حال، وجود درگاه کارت microSD باعث می‌شه بتونی با هزینه کم فضای ذخیره‌سازی رو افزایش بدی. جالب‌تر این‌که عملکرد نسخه ضعیف‌تر هم بهتر از چیزی بود که انتظارش رو داشتم.

البته Tab A9 تبلت فوق‌سریعی نیست. وقتی حدود ۱۵۰ پوند هزینه می‌کنی، باید یه مقدار صبر و حوصله داشته باشی؛ روشن شدن دستگاه کمی زمان می‌بره، بعضی انیمیشن‌ها گاهی یه مقدار لگ دارن (بیشتر موقع سوییچ بین فید Google Discover و صفحه اصلی) و اجرای کارهای سنگین‌تر ممکنه چند ثانیه طول بکشه.

با این حال، مثل خیلی از دستگاه‌ها بعد از مدتی که روشن می‌مونه اوضاع بهتر می‌شه. گلکسی Tab A9 به‌راحتی می‌تونه دو اپ رو کنار هم اجرا کنه و حتی از پس بازی‌هایی مثل Asphalt 9 هم برمیاد، طوری که خودم هم با توجه به تجربه‌ام از تبلت‌های ارزون قبلی، اولش دست‌کم گرفته بودمش.

بنچمارک‌های Samsung Galaxy Tab A9

اگه کاربری معمولی باشه، که اساساً Tab A9 هم دقیقاً برای همین دسته طراحی شده، تا وقتی چندتا کار سنگین رو هم‌زمان انجام نده کار رو راه می‌ندازه. اما اگه باهاش اپ‌های سنگین‌تری اجرا کنی، بهتره سراغ مدل‌هایی رفت که ۸ گیگ رم دارن.

قابلیتی که Helio G99 نسبت به Snapdragon 695 نداره، پشتیبانی از 5G هست. با این حال، نسخه 4G LTE گلکسی Tab A9 هم در دسترسه که امکان استفاده از اینترنت همراه رو می‌ده، هرچند حدود ۵۰ پوند گرون‌تر از مدل فقط Wi-Fi تموم می‌شه که به‌نظر قیمتش کمی بالاست.

دوربین‌ها

    . دوربین اصلی ۸ مگاپیکسلی
    . دوربین سلفی ۲ مگاپیکسلی

متأسفانه گلکسی Tab A9 بالاخره جایی کم میاره و اون هم بخش دوربینه؛ هرچند اگه قرار باشه یه تبلت تو بخشی ضعیف عمل کنه، همین قسمت کم‌اهمیت‌تر انتخاب بدی نیست. عدد ۸ مگاپیکسل برای دوربین اصلی و ۲ مگاپیکسل برای دوربین جلو، روی کاغذ چیز خاصی رو نشون نمی‌ده و در عمل هم هر دو دوربین برای ثبت عکس‌های قابل قبول به مشکل می‌خورن.

دوربین پشتی گلکسی Tab A9 تقریباً در همه‌چیز ضعف داره؛ از فوکوس و نوردهی گرفته تا تراز سفیدی و دقت رنگ. البته باید در نظر داشت که تست‌ها در شرایط نوری نه‌چندان ایده‌آل و هوای زمستونی انجام شده، بنابراین در فضای باز و نور بهتر، احتمالاً نتیجه‌ها کمی بهتر می‌شن.

در واقع، ترجیح داده می‌شد تبلت‌های ارزونی مثل این اصلاً دوربین پشتی نداشته باشن و تمرکز بیشتری روی دوربین جلو بشه؛ دوربینی که معمولاً برای تماس‌های تصویری و استفاده‌های روزمره کاربرد بیشتری داره. با این حال، دوربین سلفی هم کیفیت بسیار پایینی داره و سامسونگ حتی با جسارت تمام یه حالت پرتره هم براش در نظر گرفته که صادقانه بگیم، عملکردش افتضاحه.

این ضعف‌ها با توجه به قیمت پایین دستگاه تا حدی قابل پیش‌بینیه، اما در نهایت فقط زمانی سراغ دوربین‌های Tab A9 برید که واقعاً چاره دیگه‌ای وجود نداشته باشه.

باتری و شارژ

    . باتری ۵۱۰۰ میلی‌آمپرساعتی
    . شارژر داخل جعبه وجود ندارد
    . پشتیبانی از شارژ ۱۵ واتی

باتری ۵۱۰۰ میلی‌آمپرساعتی گلکسی Tab A9 از نظر ظرفیت خیلی بزرگ‌تر از باتری خیلی از گوشی‌های هوشمند نیست، اما با توجه به باریک و جمع‌وجور بودن تبلت، عدد منطقی‌ای محسوب می‌شه. در نهایت، این مهمه که دستگاه چطور از این ظرفیت استفاده می‌کنه. با توجه به این‌که شش تا از هشت هسته پردازنده از نوع کم‌مصرف هستن، Tab A9 از نظر شارژدهی عملکرد قابل قبولی داره. توی تست معمول باتری PCMark و با روشنایی ۲۰۰ نیت، این تبلت تونست به عدد قابل توجه ۱۲ ساعت و ۱۸ دقیقه برسه.

در استفاده واقعی، شارژدهی کاملاً به نوع استفاده و میزان روشنایی صفحه بستگی داره. در استفاده شخصی، حدود یک ساعت پخش ویدیو چیزی بیشتر از ۱۰ درصد از شارژ باتری رو مصرف کرد.

سرعت شارژ چندان بالا نیست و به ۱۵ وات محدود می‌شه. سامسونگ هم داخل جعبه آداپتور شارژ قرار نداده و فقط یه کابل ساده USB-C به USB-C ارائه می‌ده.

با استفاده از یه شارژر ۱۵ واتی گوگل، بعد از ۱۵ دقیقه شارژ فقط حدود ۷ درصد و بعد از ۳۰ دقیقه حدود ۱۵ درصد به شارژ باتری اضافه شد. شارژ کامل دستگاه چند ساعت طول می‌کشه که می‌تونه کمی آزاردهنده باشه.

نرم‌افزار و اپلیکیشن‌ها

    . اندروید ۱۳
    . رابط کاربری One UI 5.1
    . چهار سال به‌روزرسانی امنیتی

مثل خیلی از دستگاه‌های اندرویدی، گلکسی Tab A9 با جدیدترین نسخه سیستم‌عامل گوگل عرضه نمی‌شه، اما اندروید ۱۳ همچنان نسخه قابل قبولی به حساب میاد و انتظار می‌ره در آینده نه‌چندان دور به اندروید ۱۴ هم به‌روزرسانی بشه.

سامسونگ طبق روال همیشگی، رابط کاربری One UI رو روی اندروید قرار داده که در این مدل نسخه ۵.۱ اون استفاده شده. این رابط از نظر ظاهر و تجربه کاربری، شباهت زیادی به گوشی‌های گلکسی داره.

پنل کناری با کشیدن انگشت از سمت راست صفحه و از محل نوار خاکستری فعال می‌شه و دسترسی سریع به اپلیکیشن‌های پرکاربرد رو فراهم می‌کنه. علاوه بر این، امکان انتخاب پنل‌های مختلفی مثل وضعیت آب‌وهوا، ابزارها، تسک‌ها، کلیپ‌بورد و موارد دیگه هم وجود داره.

سامسونگ یه نوار وظیفه هم در پایین صفحه قرار داده که وقتی یه اپ بازه، دکمه‌های ناوبری در سمت راست قرار می‌گیرن و فضا برای آیکن اپ‌ها، شامل برنامه‌های مورد علاقه و برنامه‌های اخیر، به‌همراه میانبر دسترسی به همه اپلیکیشن‌ها باقی می‌مونه.

از نظر اپلیکیشن‌ها، شرایط آشناست؛ سامسونگ حجم نسبتاً زیادی نرم‌افزار از پیش نصب‌شده روی دستگاه قرار داده. این شامل مجموعه‌ای از اپ‌های گوگل و همچنین اپلیکیشن‌های خود سامسونگه، که در نتیجه برای بعضی موارد مثل فروشگاه اپلیکیشن یا گالری عکس، گزینه‌های تکراری یا انتخاب‌های مختلف وجود داره.

علاوه بر این، اپ‌هایی مثل Microsoft Outlook، نتفلیکس و اسپاتیفای هم به‌صورت پیش‌فرض نصب شدن. خوشبختانه امکان حذف همه این برنامه‌ها وجود داره که مخصوصاً برای کسایی که سراغ مدل ۶۴ گیگابایتی می‌رن، موضوع مهمی محسوب می‌شه.

آیا خرید Samsung Galaxy Tab A9 منطقی است؟

گلکسی Tab A9 بدون ایراد نیست، اما با توجه به قیمت پایه بسیار پایینش، در مجموع دستگاهی واقعاً قابل توجه محسوب می‌شه.

طراحی و کیفیت ساختش خیلی بهتر از چیزیه که با قیمتی کمی بالاتر از ۱۵۰ پوند انتظار می‌ره و از نظر مشخصات و عملکرد هم معمولاً فراتر از چیزی ظاهر می‌شه که قیمتش نشون می‌ده. نمایشگر نسبتاً روشن و اسپیکرهای استریوی خوب باعث می‌شن Tab A9 گزینه مناسبی برای استفاده روی مبل، سفر یا حتی به‌عنوان یه تبلت مخصوص بچه‌ها باشه.

البته یه‌سری ضعف‌های اجتناب‌ناپذیر هم وجود داره؛ چیزهایی مثل سرعت شارژ پایین و دوربین‌های ضعیف که با این قیمت، خیلی‌ها می‌تونن باهاش کنار بیان، مخصوصاً وقتی سامسونگ تمرکزش رو روی بخش‌های مهم‌تر گذاشته.

اگه سراغ نسخه 4G LTE بری، به‌خاطر اختلاف قیمت حدود ۵۰ پوندی، بخشی از ارزش خرید از بین می‌ره، اما برای کسایی که دنبال یه تبلت جمع‌وجور و کارراه‌انداز هستن، مدل‌های فقط Wi-Fi باعث می‌شن گلکسی Tab A9 یکی از بهترین تبلت‌های اقتصادی بازار باشه.