Galaxy Tab S10 Plus؛ تبلتی که جای لپ‌تاپ رو تنگ می‌کنه

Samsung Galaxy Tab S10 Plus  یک تبلت پرچم‌دار و رده‌بالاست که مسیر نسل قبلی خودش را خیلی نزدیک ادامه می‌دهد، اما در عین حال چند قدم کوچک هم رو به جلو برداشته. این مدل نمایشگر بزرگی دارد، قلم S Pen همراهش است، عملکرد بسیار خوبی ارائه می‌دهد، شارژدهی قابل قبولی دارد و مهم‌تر از همه، برای اولین بار در یک تبلت سامسونگ، از Galaxy AI هم بهره می‌برد.

البته دوست داشتیم کیفیت دوربین‌ها کمی بهتر باشد و قیمت پایه هم پایین‌تر شروع شود؛ اما در مجموع، ترکیب سخت‌افزار عالی و نرم‌افزار پیشرفته باعث شده Galaxy Tab S10+ عنوان انتخاب سردبیران را در دسته‌ی تبلت‌های اندرویدی رده‌بالا به دست بیاورد. اگر قصد دارید کمتر هزینه کنید، گزینه‌ی Galaxy Tab S9 FE+ ارزش بررسی دارد. این مدل از نظر امکانات و قدرت کلی ساده‌تر است، اما همچنان برای کارهای بهره‌وری و استفاده‌های روزمره کاملاً توانمند محسوب می‌شود.

در چند نسل اخیر، خانواده‌ی تبلت‌های سری Galaxy Tab S معمولاً شامل سه مدل بود: نسخه‌ی استاندارد، نسخه‌ی Plus و نسخه‌ی Ultra. اما امسال سامسونگ این خانواده را کوچک‌تر کرده و فقط دو مدل Plus و Ultra را نگه داشته است. S10+ گزینه‌ی کوچک‌تر و ارزان‌تر این سری است؛ با نمایشگر ۱۲.۴ اینچی است. در طرف دیگر، مدل Ultra با نمایشگر بزرگ‌تر ۱۴.۶ اینچی عرضه می‌شود. به‌جز تفاوت در اندازه‌ی نمایشگر و ظرفیت باتری، Tab S10+ و Tab S10 Ultra از نظر مشخصات اصلی و قابلیت‌ها تقریباً یکسان هستند.

از نظر طراحی، S10 Plus به‌قدری شبیه مدل قبلی است که به‌راحتی ممکن است با آن اشتباه گرفته شود، چون ابعادشان تقریباً یکی است. Tab S10 Plus اندازه‌ای برابر با ۷.۳۰ × ۱۱.۲۴ × ۰.۲۲ اینچ (ارتفاع، عرض، ضخامت) دارد که بسیار نزدیک به Tab S9 Plus با ابعاد ۷.۳۰ × ۱۱.۲۳ × ۰.۲۲ اینچ و Tab S9 FE+ با ابعاد ۷.۳۰ × ۱۱.۲۴ × ۰.۲۶ اینچ است. با این حال، نسبت به Tab S10 Ultra (با ابعاد ۸.۲۱ × ۱۲.۸۵ × ۰.۲۱ اینچ) کوچک‌تر محسوب می‌شود. همچنین در مقایسه با آیپد پرو ۱۳ اینچی اپل (با ابعاد ۸.۴۸ × ۱۱.۰۹ × ۰.۲۰ اینچ) هم تفاوت‌هایی دارد.

سامسونگ وزن دستگاه را هم تا حد خوبی کنترل کرده است. Tab S10+ در نسخه‌ی Wi-Fi حدود ۵۶۷ گرم و در نسخه‌ی ۵G حدود ۵۷۶ گرم وزن دارد. مدل قبلی یعنی Tab S9+ کمی سنگین‌تر بود و به‌ترتیب حدود ۵۸۱ گرم (Wi-Fi) و ۵۹۰ گرم (۵G) وزن داشت. Tab S9 FE Plus سنگین‌تر است و حدود ۶۲۶ گرم وزن دارد، در حالی که آیپد پرو سبک‌تر است و وزن آن به حدود ۴۴۵ گرم می‌رسد.

این تبلت با دقت و کیفیت بالا ساخته شده و از متریال مرغوبی استفاده می‌کند. گوشه‌های گرد آن در دست حس راحتی دارند و اندازه‌اش طوری است که هم حمل و نگه داشتنش ساده باشد، هم همچنان یک نمایشگر بزرگ برای کارهای بهره‌وری و سرگرمی در اختیار شما بگذارد.

بخش جلویی دستگاه تقریباً کامل در اختیار نمایشگر است و این صفحه با Corning Gorilla Glass 5 محافظت می‌شود. دوربین سلفی در مرکز لبه‌ی بالایی (در حالت افقی) قرار گرفته است. در پشت دستگاه، خطوط آنتن روی بدنه دیده می‌شوند و کنار لوگوی سامسونگ، یک شیار شارژ مغناطیسی برای قلم S Pen و همچنین ماژول دوربین قرار دارد. دکمه‌ی پاور و کلیدهای تنظیم صدا در لبه‌ی بالای سمت چپ دیده می‌شوند؛ هر دو هم بازخورد خوبی دارند و با فشار دادنشان حس “کلیک” مشخصی منتقل می‌شود.

در سمت چپ بدنه، یک خشاب برای سیم‌کارت و کارت microSD به‌همراه دو خروجی اسپیکر قرار گرفته، و در سمت راست هم دو خروجی اسپیکر دیگر در دو طرف درگاه USB-C (نسخه 3.2 Gen 1) دیده می‌شود. در لبه‌ی پایین، کانکتورهای pogo-pin قرار دارند که دقیقاً وسط دو نقطه‌ی اتصال برای لوازم جانبی جای گرفته‌اند.

سامسونگ حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر را در سمت راست صفحه قرار داده؛ تقریباً همان جایی که اگر تبلت را ۹۰ درجه بچرخانید و وانمود کنید یک گوشی خیلی بزرگ دستتان گرفته‌اید، انتظار دارید حسگر باشد. این حسگر در تست‌ها عملکرد خوبی داشت و فرقی نمی‌کرد تبلت را با چه حالتی در دست گرفته باشم. قابلیت Face Unlock هم از طریق دوربین سلفی در دسترس است، اما از نظر امنیت یک پله پایین‌تر قرار می‌گیرد. در مجموع، حسگر زیر نمایشگر هم از نظر فناوری و هم راحتی استفاده، نسبت به حسگر کناری Tab S9 FE plus یک ارتقا محسوب می‌شود.

سامسونگ می‌گوید فریم Armor Aluminum این تبلت، نسبت به مدل قبلی ۱۰٪ مقاومت بیشتری در برابر ضربه‌های سطحی و خط‌وخش دارد. این مدل همچنان همان استاندارد IP68 را حفظ کرده؛ یعنی در برابر گردوغبار و آب مقاوم است (مدل Tab S9 FE+ هم همین گواهی را دارد). نکته‌ی جالب اینجاست که هیچ‌کدام از آیپدهای اپل ضدآب نیستند، که برای محصولی در این رده قیمتی، کمی عجیب به نظر می‌رسد.

قلم S Pen که داخل جعبه قرار دارد هم مثل خود تبلت، در برابر آب و گردوغبار مقاوم است. در استفاده‌ی روزمره، قلم کاملاً خوش‌دست بود و وقتی روی صفحه قرار می‌گیرد حس طبیعی و راحتی دارد. یک سمت قلم صاف طراحی شده تا روی میز قل نخورد و فرار نکند. علاوه بر این، یک دکمه هم روی بدنه‌ی قلم قرار دارد که می‌تواند بسته به اپلیکیشن، عملکردهای مختلفی را اجرا کند. زیر همان سطح صاف، یک آهنربا تعبیه شده که قلم را به تبلت می‌چسباند؛ البته اگر ضربه بخورد یا به چیزی گیر کند، احتمال جدا شدنش وجود دارد.

در طرف مقابل، آیپدهای اپل از Apple Pencil پشتیبانی می‌کنند، اما نکته اینجاست که قلم داخل جعبه نیست و باید آن را جداگانه خریداری کنید و هزینه‌ی اضافه پرداخت کنید.

از نظر رنگ‌بندی هم خیلی دست‌ودلباز نیست. Galaxy Tab S10 plus فقط در دو رنگ Moonstone Gray و Platinum Silver عرضه می‌شود. مدلی که برای بررسی در اختیار من بود رنگ خاکستری (Moonstone Gray) بود و همان هم در تصاویر این نقد دیده می‌شود. نسخه‌ی ۵G هم فقط در رنگ خاکستری ارائه می‌شود.

.

نمایشگر: پیکسل به اندازه کافی

نمایشگر Tab S10+ شفاف، پررنگ‌ولعاب و کاملاً روان است و از نظر واکنش‌پذیری هم عملکرد خوبی دارد. این تبلت از یک پنل Dynamic AMOLED 2X با اندازه‌ی ۱۲.۴ اینچ (حدود ۳۱.۵ سانتی‌متر) استفاده می‌کند که رزولوشن آن ۲۸۰۰ × ۱۷۵۲ پیکسل با نسبت تصویر ۱۶:۱۰ است. نرخ نوسازی صفحه تا ۱۲۰ هرتز می‌رسد و حداکثر روشنایی آن هم ۶۵۰ نیت اعلام شده است.

در مقابل، Tab S9 FE plus هم نمایشگر ۱۲.۴ اینچی دارد، اما رزولوشن پایین‌تری ارائه می‌دهد (۲۵۶۰ × ۱۶۰۰ پیکسل) و نرخ نوسازی آن هم کندتر است (۹۰ هرتز). از آن مهم‌تر اینکه نمایشگر این مدل LCD است و طبیعتاً از نظر کنتراست و عمق رنگ مشکی نمی‌تواند به کیفیت پنل OLED در S10+ برسد.

از طرف دیگر، iPad Pro به یک نمایشگر ۱۳ اینچی (حدود ۳۳ سانتی‌متر) از نوع tandem OLED مجهز است که رزولوشن آن ۲۷۵۲ × ۲۰۶۴ پیکسل با نسبت تصویر ۴:۳ است. نرخ نوسازی این صفحه به‌صورت متغیر تا ۱۲۰ هرتز بالا می‌رود و از نظر روشنایی هم دست بالاتر را دارد: تا حدود ۱۰۰۰ نیت در حالت SDR و حتی تا ۱۶۰۰ نیت در حالت HDR.

مدل بزرگ‌تر یعنی Tab S10 Ultra به یک نمایشگر ۱۴.۶ اینچی (حدود ۳۷.۱ سانتی‌متر) از نوع Dynamic AMOLED 2X مجهز است که رزولوشن آن ۲۹۶۰ × ۱۸۴۸ پیکسل اعلام شده. نرخ نوسازی همچنان همان ۱۲۰ هرتز است، اما حداکثر روشنایی صفحه بالاتر رفته و به ۹۳۰ نیت می‌رسد.

سامسونگ همچنین نمایشگر Tab S10 plus را با یک پوشش ضد بازتاب نور (anti-reflective coating) به‌روزرسانی کرده است. در تست‌ها، صفحه در روزهای آفتابی با بازتاب کم قابل دیدن بود، اما زیر نور مستقیم خورشید معمولاً دیدن محتوا سخت می‌شد و آن‌طور که باید و شاید واضح به نظر نمی‌رسید. با این حال، تجربه‌ی کلی نمایشگر همچنان بهتر از S9 FE+ است؛ مدلی که به‌خاطر پنل LCD کم‌جان‌ترش، در نمایش رنگ و کنتراست محدودیت بیشتری دارد.

.

عملکرد: بدون اسنپدراگون، بدون دردسر

Galaxy Tab S10 plus به چیپ MediaTek Dimensity 9300+ مجهز شده؛ تغییری مهم نسبت به مدل سال گذشته که از Qualcomm Snapdragon 8 Gen 2 استفاده می‌کرد. این تبلت ۱۲ گیگابایت رم دارد و در دو نسخه‌ی حافظه‌ی داخلی عرضه می‌شود.

درگاه microSD هم برای افزایش حافظه در نظر گرفته شده و می‌تواند تا ۱.۵ ترابایت فضای اضافه را پشتیبانی کند؛ یعنی اگر واقعاً تصمیم دارید کل زندگی دیجیتال‌تان را داخل تبلت جا بدهید، اینجا دستتان باز است.

در Geekbench 6 (مجموعه تست‌هایی که قدرت خام پردازشی را اندازه‌گیری می‌کند)، Tab S10 plus در آزمون تک‌هسته‌ای امتیاز ۲۰۷۲ و در آزمون چند‌هسته‌ای امتیاز ۷۲۴۲ را ثبت کرد. برای مقایسه، چیپ اسنپدراگون در Tab S9 Ultra امتیازهای ۲۰۶۹ و ۵۴۰۸ را به دست آورد. همچنین پردازنده‌ی Samsung Exynos 1380 در S9 FE plus به امتیازهای ۱۰۱۱ و ۲۸۹۷ رسید، و در این بین، iPad Pro مجهز به چیپ M4 عملکردی کاملاً متفاوت داشت و امتیازهای ۳۶۷۹ و ۱۴۶۴۷ را ثبت کرد.

در تست‌های PCMark Work 3.0 که عملکرد دستگاه را در کارهای عمومی و روزمره‌ی موبایلی می‌سنجد، به نظر می‌رسد Tab S10 plus و Tab S9 Ultra تقریباً در یک سطح قرار دارند. S10+ امتیاز ۱۵۵۹۸ را ثبت کرد و S9 Ultra خیلی نزدیک به آن، امتیاز ۱۵۶۰۶ را به دست آورد. در این بخش، Tab S9 FE+ با امتیاز ۱۲۲۲۳ عقب‌تر قرار می‌گیرد.

اما در بخش بازی و گرافیک که با تست GFXBench Aztec Ruins اندازه‌گیری شده، Tab S10 plus به نرخ ۵۵ فریم بر ثانیه رسید. این عدد از Tab S9 Ultra با ۴۳ فریم بر ثانیه بهتر است، اما کمی از iPad Pro که ۶۰ فریم بر ثانیه ثبت کرده، عقب‌تر می‌ماند.

در استفاده‌ی واقعی، عملکرد تبلت در بازی‌ها واقعاً چشم‌گیر بود. بازی Genshin Impact که به سنگین بودن و مصرف بالای منابع معروف است، با بالاترین تنظیمات گرافیکی و نرخ فریم بدون مشکل اجرا شد. تصاویر کاملاً شفاف بودند و انیمیشن‌ها هم بسیار روان و نرم به نظر می‌رسیدند، در حالی که پشت تبلت همچنان خنک می‌ماند و زیر دست داغ نمی‌شد.

در کارهای روزمره مثل چک کردن ایمیل، وب‌گردی یا خرید آنلاین هم Tab S10 plus هیچ دردسری ایجاد نمی‌کند. جابه‌جایی بین اپلیکیشن‌های باز و استفاده هم‌زمان از چند برنامه هم برایش کاملاً ساده است و بدون کندی از پسش برمی‌آید.

.

.

.

باتری: به اندازه‌ای دوام می‌آورد که کلی کار انجام دهید

Tab S10 plus یک باتری بزرگ ۱۰,۰۹۰ میلی‌آمپر ساعتی دارد و از شارژ سریع تا ۴۵ وات پشتیبانی می‌کند. در تست باتری ما، که شامل پخش ویدئوی ۱۰۸۰p از طریق وای‌فای با حداکثر روشنایی صفحه است، Tab S10 plus توانست ۸ ساعت و ۱۰ دقیقه دوام بیاورد.

این عدد حدود ۴۵ دقیقه بیشتر از Tab S9 FE+ با ۷ ساعت و ۲۳ دقیقه است و همچنین حدود ۳۰ دقیقه بهتر از iPad Pro با ۷ ساعت و ۴۳ دقیقه نتیجه می‌دهد.

با استفاده از یک شارژر سریع سازگار، شارژ کردن Galaxy Tab S10+ از ۰٪ تا ۱۰۰٪ حدود ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه طول کشید. البته شارژر داخل جعبه وجود ندارد، پس باید خودتان یکی تهیه کنید.

در تست‌ها، ۱۵ دقیقه شارژ باتری را به ۲۱٪ رساند و بعد از ۳۰ دقیقه میزان شارژ به ۴۲٪ رسید.

برای مقایسه، iPad Pro از شارژ ۲۰ وات پشتیبانی می‌کند و برای رسیدن به شارژ کامل حدود ۲ ساعت زمان نیاز دارد.

.

دوربین‌: آن‌قدرها هم شارپ نیستند

Tab S10 plus در بخش دوربین‌های پشت، از دو دوربین استفاده می‌کند:
یک دوربین اصلی ۱۳ مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.0 و زاویه دید ۸۰ درجه، و یک دوربین اولتراواید ۸ مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.2 و زاویه دید ۱۲۰ درجه. Tab S10 Ultra هم دقیقاً همین ترکیب دوربین را دارد.

در مجموع، کیفیت تصاویر را می‌توان قابل قبول ولی نه چشم‌گیر توصیف کرد. در نمونه عکس‌ها جزئیات خوبی دیده می‌شود، اما رنگ‌ها کمی بیش از حد اشباع هستند و طبیعی بودن‌شان گاهی از دست می‌رود.

در نمونه عکسی که پایین می‌بینید، دوربین اصلی ۱۳ مگاپیکسلی آسمان را بیش از حد اشباع ثبت کرده و رنگ سبز هم نسبت به واقعیت روشن‌تر از چیزی است که باید باشد. با این حال، بخشی از جزئیات در نواحی سایه‌دار همچنان حفظ شده است.

عکس‌های اولتراواید حتی با وجود اینکه اصلاح اعوجاج روی آن‌ها اعمال شده، همچنان در گوشه‌ها کمی کشیدگی و تغییر شکل (وارپ) نشان می‌دهند. علاوه بر این، رنگ‌ها هم با خروجی دوربین اصلی هماهنگ نیستند و تفاوت‌شان کاملاً به چشم می‌آید.

دوربین سلفی اولتراواید ۱۲ مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.0 و زاویه دید ۱۲۰ درجه تصاویر شارپ و با جزئیات خوبی ثبت می‌کند، هرچند رنگ‌ها (باز هم) کمی بیش از حد اشباع هستند. حالت پرتره هم در جدا کردن سوژه از پس‌زمینه عملکرد قابل قبولی دارد، اما S10+ در تشخیص دقیق جزئیاتی مثل عینک و موهای نامرتب من کمی به مشکل خورد.

در طرف دیگر، Galaxy Tab S10 Ultra یک دوربین سلفی دوم هم اضافه می‌کند: یک دوربین ۱۲ مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.4 و زاویه دید محدودتر ۸۰ درجه که کادر بسته‌تری نسبت به دوربین اولتراواید دارد.

دوربین‌های جلو و پشت تبلت امکان ضبط ویدیو تا ۴K با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه را دارند. ویدیوها حتی هنگام حرکت هم روان ضبط می‌شوند و جزئیات نسبتاً تمیز و واضح دیده می‌شود، اما رنگ‌ها همچنان بیش از حد اشباع هستند و طبیعی بودن تصویر گاهی از دست می‌رود.

در مقایسه، iPad Pro می‌تواند ویدیو را با کیفیت ۴K و ۶۰ فریم بر ثانیه و با فرمت ProRes ضبط کند و از این نظر گزینه‌ی بهتری به حساب می‌آید.

.

نرم‌افزار: نزدیک‌ترین تجربه به دسکتاپ در دنیای اندروید

Galaxy Tab S10 Plus با اندروید ۱۴ عرضه می‌شود و رابط کاربری One UI 6.1.1 سامسونگ را روی خودش دارد. One UI امکاناتی مثل چندوظیفگی پیشرفته، Edge Panels (نوعی نوار ابزار کناری/تسک‌بار مخفی‌شونده)، DeX (محیطی شبیه دسکتاپ) و همچنین Galaxy AI را در اختیار کاربر می‌گذارد. سامسونگ هم وعده داده این تبلت ۴ نسل آپدیت سیستم‌عامل و ۷ سال آپدیت امنیتی دریافت کند. جالب اینکه سری Tab S9 هم همان ۴ آپدیت سیستم‌عامل را می‌گیرد، اما مدت آپدیت‌های امنیتی آن فقط ۵ سال است.

سامسونگ با Tab S10 plus عملاً تمام‌قد روی Galaxy AI سرمایه‌گذاری کرده. این تبلت از قابلیت‌هایی مثل Circle to Search، Portrait Studio و خلاصه‌سازی صفحات وب با کمک Browser Assist پشتیبانی می‌کند. ابزار Notes Assist هم می‌تواند یادداشت‌ها را بازچینش و مرتب‌سازی کند تا بهتر سازمان‌دهی شوند. علاوه بر این، ابزارهای ویرایش عکس سامسونگ کاری می‌کنند که ادیت‌هایی که قبلاً پیچیده و وقت‌گیر بودند، حالا بدون نیاز به مهارت تخصصی خیلی راحت انجام شوند. قابلیت Chat Assist هم با پیشنهاد دادن متن‌های آماده، نوشتن پاسخ‌ها را ساده‌تر می‌کند و به‌طور کلی سرعت کار را بالا می‌برد.

یکی از سرگرم‌کننده‌ترین قابلیت‌های Galaxy AI هم Sketch to Image است. شما یک طرح ساده یا خط‌خطی روی Tab S10 plus می‌کشید و بعد Galaxy AI آن را به یک تصویر کامل‌تر و قابل‌قبول تبدیل می‌کند. این کار با انگشت هم ممکن است، اما طبیعتاً با S Pen خیلی راحت‌تر می‌شود خلاقیت به خرج داد.

در همین راستا، قلم S Pen با اکثر اپلیکیشن‌های تبلت سازگار است. حرکت قلم روی صفحه روان است و به فشار هم حساسیت خوبی دارد؛ اگر محکم‌تر فشار دهید، خط ضخیم‌تر می‌شود و با فشار کم، خط‌های نازک‌تر و روشن‌تر ثبت می‌شوند. همچنین برای ضربه زدن روی گزینه‌های کوچک یا انتخاب دقیق بخش‌هایی که قرار است با ابزارهای هوش مصنوعی ویرایش شوند، استفاده از S Pen خیلی دقیق‌تر و راحت‌تر از انگشت است. سامسونگ با قرار دادن یک قلم کامل داخل جعبه، کاری کرده که از همان لحظه‌ی اول بتوانید نهایت استفاده را از Tab S10 plus ببرید.

این‌ها فقط بخشی از قابلیت‌های Galaxy AI روی Tab S10 plus هستند و نکته‌ی مهم اینجاست که این امکانات روی S9 FE plus در دسترس نیستند. برای بررسی کامل‌تر این ویژگی‌ها و موارد دیگر، می‌توانید به نقد و بررسی Galaxy S24 Ultra مراجعه کنید. خوشبختانه، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی روی Tab S10 plus تقریباً به همان خوبی‌ای کار می‌کنند که روی گوشی‌های سامسونگ اجرا می‌شوند.

فقط باید در نظر داشته باشید که Galaxy AI برای عملکرد درست، اغلب به اتصال اینترنت فعال نیاز دارد. البته می‌توانید تنظیم کنید که Galaxy AI فقط از پردازش روی دستگاه (On-device) استفاده کند که از نظر حریم خصوصی تا حدی خیال آدم را راحت‌تر می‌کند. قابلیت‌هایی مثل Live Translate، Interpreter، PDF Overlay و Suggested Replies می‌توانند روی خود دستگاه اجرا شوند، اما بیشتر ویژگی‌های دیگر برای اجرا به کمک فضای ابری وابسته‌اند.

گذشته از Galaxy AI، سامسونگ تلاش کرده تجربه‌ی استفاده از اندروید روی تبلت‌ها را کاربردی‌تر کند. در اندروید خام (Stock Android)، معمولاً می‌توانید نهایتاً دو اپلیکیشن را هم‌زمان کنار هم اجرا کنید، در حالی که یک ویدیو هم به صورت شناور روی هر دو نمایش داده می‌شود. اما One UI سامسونگ اجازه می‌دهد تا سه اپلیکیشن را هم‌زمان روی صفحه کنار هم داشته باشید و حتی برنامه‌های بیشتری را هم در حالت پنجره‌ی پاپ‌آپ نگه دارید (در واقع پنجره‌های قابل تغییر اندازه که می‌توانند کوچک شوند و به شکل یک آیکون باقی بمانند).

اگر معمولاً دو یا سه اپ را کنار هم استفاده می‌کنید، می‌توانید آن‌ها را به‌صورت گروه ذخیره کنید و بعداً فقط با یک لمس دوباره همان ترکیب را با همان چینش باز کنید. کاربران حرفه‌ای اندروید احتمالاً از این قابلیت‌ها لذت می‌برند، و برای کسانی هم که نیازی به این حجم از چندوظیفگی ندارند، این امکانات مزاحم نمی‌شوند و تا زمانی که سراغشان نروید، عملاً در پس‌زمینه می‌مانند.

برای بهره‌وری بیشتر، سامسونگ دو نسخه از حالت DeX را هم روی این تبلت قرار داده است. DeX تجربه‌ی شبه‌دسکتاپ سامسونگ است که اجازه می‌دهد اپ‌ها در قالب پنجره‌های قابل تغییر اندازه اجرا شوند؛ پنجره‌هایی که می‌توان آن‌ها را شفاف کرد، به نوار وظیفه فرستاد یا مثل یک محیط دسکتاپ واقعی روی صفحه جابه‌جا کرد. رابط کاربری آن تا حدی یادآور ChromeOS یا حتی ویندوز است، البته نه کاملاً.

نسخه‌ی جدید DeX یا New DeX، صفحه‌ی اصلی شما را به‌عنوان دسکتاپ استفاده می‌کند، در حالی که Classic DeX یک دسکتاپ جداگانه و مستقل از محیط اصلی ارائه می‌دهد. حالت Classic DeX از طریق تنظیمات قابل فعال کردن است و به Tab S10+ اجازه می‌دهد از طریق USB-C یا به‌صورت بی‌سیم به نمایشگر خارجی متصل شود؛ حتی به دستگاه‌های سازگار مثل تلویزیون‌های Roku. با DeX، تبلت می‌تواند تا حد زیادی نقش یک کامپیوتر معمولی را شبیه‌سازی کند، اما در نهایت هنوز محدودیت‌هایی دارد، چون همه چیز به اپلیکیشن‌های اندرویدی وابسته است.

Galaxy Tab S9 FE plus هم از اجرای هم‌زمان چند برنامه، گروه‌بندی اپ‌ها و هر دو نسخه‌ی DeX پشتیبانی می‌کند، اما ابزارهای تقویتی Galaxy AI در آن تقریباً وجود ندارند؛ تنها قابلیت موجود Circle to Search است. من Tab S9 FE plus را هم به همان نسخه‌ی One UI 6.1.1 به‌روزرسانی کردم، اما باز هم هیچ‌کدام از قابلیت‌های Galaxy AI در دسترس نبودند. از طرف دیگر، سامسونگ هم به‌صورت رسمی اعلام نکرده که آیا این تبلت قرار است در آینده Galaxy AI دریافت کند یا نه.

در این بین، ابزارهای مرتبط با نوشتن و متن، یک مزیت جدی برای S10 plus ایجاد می‌کنند و از نظر بهره‌وری، فاصله‌ی محسوسی بین این مدل و S9 FE plus به وجود می‌آورند.

.

جمع‌بندی: غول بهره‌وری در دنیای اندروید

Samsung Galaxy Tab S10 Plus تبلتی قدرتمند، سریع و خوش‌ساخت است. استفاده از پردازنده‌ی MediaTek باعث شده از پس همه‌چیز بربیاید؛ از تماس‌های ویدیویی و طراحی گرفته تا بازی، کارهای روزمره و بهره‌وری جدی. اصلاحات نرم‌افزاری سامسونگ هم کاری کرده اندروید روی تبلت‌ها یک قدم جلوتر از رقبا قرار بگیرد، و Galaxy AI هم قابلیت‌های بیشتری اضافه می‌کند که هم کاربردی‌اند و هم گاهی سرگرم‌کننده.

اگر همه‌ی این‌ها را کنار هم بگذاریم، Galaxy Tab S10 plus به‌حق جایگاه انتخاب سردبیران را در میان تبلت‌های پرچم‌دار اندرویدی به دست می‌آورد.

البته اگر بتوانید با نمایشگر ضعیف‌تر، عملکرد کندتر، باتری کم‌دوام‌تر و نبود Galaxy AI کنار بیایید، Galaxy Tab S9 FE plus تقریباً بسیاری از قابلیت‌های چندوظیفگی را با تقریباً نصف قیمت در اختیار شما می‌گذارد و به همین دلیل انتخاب برتر ما در میان تبلت‌های میان‌رده‌ی اندرویدی است.

و اگر هم بیشتر با اکوسیستم اپل راحت هستید، iPad Pro همچنان بهترین گزینه برای بهره‌وری در قالب یک تبلت محسوب می‌شود.